«Μ’ αυτό το περιεχόμενο και μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια μπορούμε να νοήσουμε το Θέατρο στην Εκπαίδευση ως Ειδική Διδακτική και μέθοδο Διδασκαλίας, ως πολιτιστική ενασχόληση και πεδίο καλλιτεχνικής έκφρασης, τόσο μέσα στη σχολική τάξη, όσο και έξω απ’ αυτήν, τόσο στον καθαρά σχολικό όσο και στον ελεύθερο χρόνο. Έχοντας επίκεντρο αυτές τις δράσεις και πλαίσιο αναφοράς τις ποικίλες μορφές με τις οποίες η θεατρική δημιουργία εμφανίζεται στο σχολείο, μπορούμε να αντιληφθούμε τους λόγους για τους οποίους αυτό αποτελεί όχι μόνο το έναυσμα και την αφετηρία, αλλά το όχημα σημασίας και το πεδίο αναφοράς της εκπαίδευσης των ανηλίκων, σ’ όλο το φάσμα του συστήματος της α/βάθμιας και β/βάθμιας εκπαίδευσης.»
Ο Θόδωρος Γραμματάς αντιλαμβάνεται το θέατρο στην εκπαίδευση με την ευρεία του σημασία: είναι ειδική διδακτική και μέθοδος διδασκαλίας, αλλά και πολιτιστική ενασχόληση και πεδίο καλλιτεχνικής έκφρασης. Οι δράσεις του εκτείνονται μέσα και έξω από τη σχολική τάξη, στον σχολικό και στον ελεύθερο χρόνο, σε όλη την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η διπλή υπόσταση, ως τέχνη και ως μέθοδος, αντιστοιχεί στους δύο άξονες του πεδίου: τη μάθηση για το θέατρο και τη μάθηση μέσω του θεάτρου.
Γραμματάς, Θ. (2011). Το θέατρο ως πάμμουσος παιδαγωγία: Προκλήσεις και ζητούμενα της εκπαίδευσης την εποχή της ύστερης νεοτερικότητας. Στο Μ. Αργυρίου & Π. Καμπύλης (Επιμ.), 4ο Διεθνές Συνέδριο «Τέχνες και Εκπαίδευση: Δημιουργικοί τρόποι εκμάθησης των γλωσσών». Πρακτικά συνεδρίου (Τόμ. Α΄, σσ. 71–76). Αθήνα: ΕΚΠΑ – ΕΕΜΑΠΕ, σ. 74.