Το καμαρίνι χρησιμεύει για το ντύσιμο ή την αλλαγή κοστουμιών, την τοποθέτηση του προσωπικού φροντιστηρίου (π.χ. περούκες, γενειάδες κ.λπ.) και το μακιγιάρισμα, καθώς και για την αυτοσυγκέντρωση ή τη φωνητική και σωματική προετοιμασία των ερμηνευτών/ερμηνευτριών πριν την έναρξη της παράστασης ή την ξεκούρασή τους κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων ή των δοκιμών.
Το καμαρίνι είναι συνήθως μονόχωρο και συχνά ξεχωριστό για άνδρες, γυναίκες, παιδιά. Το μέγεθός του εξαρτάται από την αρχιτεκτονική του παραστασιακού χώρου και τις ανάγκες της παραγωγής. Στον βασικό εξοπλισμό ενός καμαρινιού συγκαταλέγονται καθίσματα, ένα τραπέζι ή πάγκος, κρεμάστρες για τα κοστούμια και τα σκηνικά αντικείμενα, καθώς και καθρέπτης με έντονο φωτισμό για το μακιγιάρισμα. Συχνά, τα σύγχρονα καμαρίνια διαθέτουν και προσωπικούς χώρους υγιεινής ή είναι εξοπλισμένα με ηχεία ή οθόνες για την παρακολούθηση της ροής της παράστασης από τους/τις ερμηνευτές/ερμηνεύτριες. Παράλληλα, το καμαρίνι ως προσωπικός χώρος των καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων, φιλοξενεί και ιδιαίτερα, προσωπικά ή αγαπημένα τους αντικείμενα. Στο τέλος μιας παράστασης συχνά παρέχεται στο κοινό η δυνατότητα επίσκεψης των καμαρινιών, προκειμένου να συνομιλήσει με τους/τις ερμηνευτές/ερμηνεύτριες.
Ο χώρος του καμαρινιού διαμορφώθηκε ως ξεχωριστό ατομικό δωμάτιο των παρασκηνίων κατά τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, όταν επιχειρήθηκε η βελτίωση των εργασιακών συνθηκών και η εξασφάλιση του σεβασμού των εργασιακών δικαιωμάτων των γυναικών καλλιτέχνιδων, οι οποίες προσλαμβάνονταν μαζικά στα δημοφιλή θεάματα της εποχής, όπως στο ελαφρό μουσικό θέατρο, τα βαριετέ και τα βωντβίλ. Στους/στις ερμηνευτές/ερμηνεύτριες των πρωταγωνιστικών ρόλων των παραστάσεων αποδιδόταν συνήθως ατομικό καμαρίνι, ενώ οι δευτεραγωνιστές/δευτεραγωνίστριες ή οι υποστηρικτικοί ρόλοι, καθώς και τα μέλη του μπαλέτου ή του αρχαίου Χορού ή οι μουσικοί της ορχήστρας, μοιράζονταν τον ίδιο κοινόχρηστο χώρο για την προετοιμασία τους, μία διάκριση που διατηρείται μέχρι σήμερα.
Σε κάποιες περιπτώσεις σύγχρονων καμαρινιών, όπως π.χ. στην περίπτωση του Théâtre du Soleil [Θέατρο του Ήλιου], ο χώρος προετοιμασίας των ηθοποιών είναι ορατός στο κοινό, επιτρέποντάς του να παρακολουθεί τη διαδικασία της ένδυσης και του μακιγιάζ, και αποτελώντας, κατ' αυτόν τον τρόπο, μέρος της συνολικής εμπειρίας της παράστασης.
Άφθονες είναι οι ανεκδοτολογικές αφηγήσεις ιστοριών από τα καμαρίνια, τα οποία συχνά φιλοξενούσαν ερωτικές συναντήσεις, καυγάδες, τυχερά παίγνια και άλλες μη θεατρικές δραστηριότητες.
