«Ο Ντεμπισί [sic] χρωστάει στον Ερίκ Σατί (Erik Satie, 1866-1925) τον ορισμό της αισθητικής που διέπει μία ιμπρεσιονιστική όπερα: δεν υπάρχει λόγος η ορχήστρα να κάνει γκριμάτσες όταν ένας δραματικός χαρακτήρας έρχεται πάνω στη σκηνή. Μήπως τα δέντρα σε ένα σκηνικό κάνουν γκριμάτσες; Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να δημιουργήσουμε ένα μουσικό σκηνικό, μία μουσική ατμόσφαιρα, στην οποία οι δραματικοί χαρακτήρες κινούνται και μιλούν.»
Απόσπασμα αναφερόμενο στην αισθητική της ιμπρεσιονιστικής όπερας.
Σιώψη, Α. Α. (2005). Η μουσική στην Ευρώπη του δεκάτου ενάτου αιώνα. Αθήνα: Τυπωθήτω-Γιώργος Δαρδανός. Βλ. σ. 344.