«[...] Σήμερα ομορφιά υπάρχει μόνο στην πάλη. Ένα έργο που δεν έχει επιθετικό χαρακτήρα δεν μπορεί να είναι αριστούργημα... Θέλουμε να δοξάσουμε τον πόλεμο, μοναδική υγιεινή του κόσμου, τον μιλιταρισμό, τον πατριωτισμό, την καταστροφική δράση των αναρχικών, τις ωραίες ιδέες για τις οποίες πεθαίνει κανείς, την περιφρόνηση στις γυναίκες. Θέλουμε να καταστρέψουμε τα μουσεία, τις βιβλιοθήκες, τις κάθε είδους ακαδημίες, να πολεμήσουμε την ηθικολογία, τον φεμινισμό, κάθε καιροσκοπική και ωφελιμιστική χυδαιότητα. Θα τραγουδήσουμε τα μεγάλα πλήθη στην έξαρση της δουλειάς, της απόλαυσης ή της εξέγερσης, την πολύχρωμη, πολυφωνική πλημμυρίδα της επανάστασης στις σύγχρονες πρωτεύουσες. Θα τραγουδήσουμε τον παλλόμενο νυχτερινό πυρετό στα ναυπηγεία και τα ορυχεία, που φλέγονται από βίαια ηλεκτρικά φεγγάρια... τα ευρύστερνα τρένα που κροταλίζουν από τις ράχες σαν τεράστια ατσάλινα άλογα με χαλινάρια από σωλήνες, το απαλό πέταγμα των αεροπλάνων, που οι έλικές τους πλαταγίζουν στον αέρα σαν σημαίες και μοιάζει να χειροκροτούν σαν ενθουσιασμένο πλήθος. Από την Ιταλία εκτοξεύουμε στον κόσμο αυτό το μανιφέστο της φλεγόμενης και σαρωτικής βίας με το οποίο σήμερα ιδρύουμε τον Φουτουρισμό, επειδή θέλουμε να απελευθερώσουμε αυτή τη χώρα από τον δύσοσμο καρκίνωμα των καθηγητών, αρχαιολόγων, ξεναγών, παλαιοπωλών.»
Μεταφρασμένο απόσπασμα από τη διακήρυξη των Φουτουριστών, Filippo Tomaso Marinetti, Le Figaro, 1909.
Lynton, N. (2021). Φουτουρισμός. Στο Ν. Στάγκος (Επιμ.), Έννοιες της Μοντέρνας Τέχνης – Από τον Φωβισμό στον Μεταμοντερνισμό (Α. Παππάς, Μετ.) (σσ. 143-156). Αθήνα: ΜΙΕΤ. Βλ. σ. 144.