"In 1944, following the disbanding of his Athenian drama school, Rotas organized one of the small mobile troupes of the Theatre of the Mountains and, in the process, developed strong ideas about what theatre for the people should be like: theatre was to be created by people who did not belong to the elite and who were united in a community spirit of resistance. The need for the united national community to take centre stage - literally and politically - was one of the ideals that inspired Rotas's work with committed theatre through the 1940s. Rotas's own plays and theatre techniques link the prison productions to the agit-prop and didactic performances staged in the mountains".
"Το 1944, μετά τη διάλυση της δραματικής του σχολής στην Αθήνα, ο Ρώτας ασχολήθηκε με την οργάνωση ενός από τους περιπλανώμενους θιάσους του Θεάτρου στα Βουνά και παράλληλα ανέπτυξε ισχυρές πεποιθήσεις σχετικά με το πώς θα έπρεπε να είναι το θέατρο για τον λαό: το θέατρο έπρεπε να δημιουργείται από ανθρώπους που δεν ανήκαν στην ελίτ και που ήταν ενωμένοι σε ένα πνεύμα συλλογικής αντίστασης. Η ανάγκη η ενωμένη εθνική κοινότητα να ανέβει στο προσκήνιο- κυριολεκτικά και πολιτικά- ήταν ένα από τα ιδανικά που ενέπνευσαν το έργο του Ρώτα με το στρατευμένο θέατρο κατά τη δεκαετία του 1940. Τα έργα του Ρώτα και οι θεατρικές του τεχνικές συνδέουν τις παραστάσεις μέσα στις φυλακές παραγωγές με τις παραστάσεις αγκιτ-προπ και τις διδακτικού χαρακτήρα παραστάσεις που ανέβαιναν στα βουνά."
Απόσπασμα κειμένου της Gonda Van Steen [Γκόντα βαν Στιν] για τις παραστάσεις Θεάτρου στα Βουνά οι οποίες διοργανώθηκαν από τον Βασίλη Ρώτα.
Van Steen, G. (2011). Theatre of the Condemned-Classical Tregedy on Greek Prison Islands. Oxford: Oxford University Press, p. 42.