μπελκάντο [ουσ. ουδ., επίθετο]

Berne, P. (2014). Belcanto: Prassi esecutiva dell’opera italiana da Rossini a Verdi. Lucca: Libreria Musicale Italiana.

Celletti, R. (1991). A history of bel canto. Oxford: Clarendon Press.

Sperry, E., & Goetze, M. (2014). Vocal versatility in bel canto style. The Choral Journal, 55/2, σσ. 61–65. www.jstor.org...

Σιδερή, Μ. (2024). Bel canto. Ανάμεσα στο όμορφο τραγούδι και την τεχνική: Διευκρινήσεις, προϋποθέσεις και ρεπερτόριο. Στο Ι. Φούλιας, Μ. Καλοπανά, Θ. Καραθεοδωρής, Τ. Κολυδάς, Κ. Λεβίδου, & Ν. Πουλάκης (Επιμ.), Από την επικαιρότητα στην διαχρονικότητα: Μαρία Κάλλας, 100 χρόνια από την γέννησή της. Πρακτικά 15ου Δια-Τμηματικού Συνεδρίου Μουσικολογίας (σσ. 414–423). Θεσσαλονίκη: Ελληνική Μουσικολογική Εταιρεία.

Barbier, P. (1994). Το μπελ κάντο στο σαλόνι κατά το 1830 (Σ. Βλοντάκης, Μετ.). Στο Η καθημερινή ζωή στην όπερα τον καιρό του Ροσίνι και του Μπαλζάκ (Παρίσι 1800-1850) (σσ. 254–257). Αθήνα: Παπαδήμας. (Το πρωτότυπο έργο δημοσιεύτηκε το 1987 από τις εκδόσεις Hachette.)

Jander, O. (1992). Belcanto. Στο S. Sadie (Επιμ.), The new grove dictionary of opera (Τόμ. 1, σσ. 380–381). London: Macmillan Press Limited.

Machlis, J., & Forney, K. (1993). Η απόλαυση της μουσικής (Δ. Πυργιώτης, Μετ.). Αθήνα: Fagottobooks. (Το πρωτότυπο έργο δημοσιεύτηκε το 1955 από τις εκδόσεις W. W. Norton & Company.)

Xepapadakou, A. (2022). Popular song in 19th century Greece. Στο D. B. Scott (Επιμ.), Popular song in the 19th century (σσ. 304–307). Turnhout: Brepols.