«Στον αντίποδα της μιμητικής αναπαράστασης, ο Καστελλούτσι επιχειρεί να ανακαλύψει μια συγκλονιστική σκηνική παρουσία, αμφισβητώντας στην ουσία το παιχνίδι της θεατρικής σύμβασης. Στρέφει το ενδιαφέρον του στις προ-τραγικές ρίζες του θεάτρου, σε μια εποχή κατά την οποία οι γιορτές ήταν συνδεδεμένες με τη λατρεία του Διονύσου και τα ζώα κατείχαν κεντρική θέση στα αρχαία τελετουργικά. Το ζώο τότε δεν εμφανιζόταν ως το όριο του ανθρώπινου, αλλά βρισκόταν πλάι στον άνθρωπο, σε ίσο επίπεδο, ή ενωνόταν με αυτόν, δημιουργώντας πλάσματα υβριδικά, μισά άνθρωποι-μισά ζώα, όπως οι σάτυροι. Οι θεϊκές μορφές, όπως αυτή του Διονύσου, ενσαρκώνονταν στο σώμα των ζώων. Με την εκδίωξη των θεών από τη σκηνή, γεννιέται το Δυτικό θέατρο, τοποθετώντας τον άνθρωπο στο κέντρο της δημιουργίας και εξοβελίζοντας το ζώο στο περιθώριο.»
Η θεατρολόγος Έλενα Παπαλεξίου περιγράφει τη στροφή του Romeo Castellucci [Ρομέο Καστελλούτσι] προς τις προτραγικές ρίζες του θεάτρου, όταν τα ζώα κατείχαν κεντρική θέση στα τελετουργικά της διονυσιακής λατρείας. Κατά τη μελετήτρια, το δυτικό θέατρο γεννήθηκε με την εκδίωξη των θεών από τη σκηνή και περιθωριοποίησε το ζώο· η επανεμφάνισή του στη σκηνή του Καστελλούτσι αμφισβητεί τη μιμητική αναπαράσταση και την ανθρωποκεντρική σύμβαση.
Παπαλεξίου, Έ. (2009). Romeo Castellucci | Socìetas Raffaello Sanzio: Όταν ο λόγος μετατρέπεται σε ύλη. Αθήνα: Πλέθρον. Βλ. σ. 55.