"There are those for whom psychodrama may be considered inappropriate. [...] According to the literature of psychodrama and group psychotherapy, acute psychotic, paranoid, suicidal, manic, brain-damaged, sociopathic, and depressive patients, as well as 'as-if' characters, are poor candidates for outpatient psychodrama group therapy."
«Για κάποιες [κλινικές] περιπτώσεις το ψυχόδραμα ενδεχομένως δεν ενδείκνυται. [...] Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία του ψυχοδράματος και της ομαδικής ψυχοθεραπείας, ασθενείς σε οξεία ψυχωτική, παρανοϊκή, αυτοκτονική, μανιακή, καταθλιπτική κατάσταση ή με εγκεφαλική βλάβη, καθώς και ψυχοπαθητικές και "ως εάν" προσωπικότητες, αποτελούν ακατάλληλους υποψηφίους για εξωνοσοκομειακή ομαδική θεραπεία με ψυχόδραμα.»
Ο ψυχοθεραπευτής Peter Felix Kellermann [Πήτερ Φέλιξ Κέλλερμαν] οριοθετεί τις κλινικές προϋποθέσεις εφαρμογής του ψυχοδράματος, επισημαίνοντας ότι ορισμένες βαριές ψυχιατρικές καταστάσεις καθιστούν τη μέθοδο ακατάλληλη. Η παρατήρηση αναδεικνύει ότι το ψυχόδραμα, ως θεραπευτική πράξη, απαιτεί προσεκτική επιλογή των συμμετεχόντων/συμμετεχουσών και εξειδικευμένο πλαίσιο.
Kellermann, P. F. (1992). Focus on psychodrama: The therapeutic aspects of psychodrama. London: Jessica Kingsley, σ. 24.