"The first thing you notice in initial work with Viewpoints training is the degree to which you are forced to let go of preparatory thinking in order to simply react. You work to juggle multiple awareness, leaving you to experience the connections you create with others in the room as you create them. ‘Things happen’ in Viewpoints work and, without foresight, you need to let things happen, see them happening, and then respond simultaneously.
This is the main component of the Viewpoint of kinaesthetic response – an awakening of physical and visceral connection where you feel the appropriate action to take and respond before you have the chance to intellectualise the consequences of your action. Someone walks by and, without thinking, you follow, only to turn sharply when someone across the room sits down. But in that seemingly unrelated string of actions, relationships are built that lead to the next action, until mini-dramas of visceral intent are played out. That level of response, placed within the formal condition of your existence in space and time, is the engine that drives Viewpoints work. As Bogart says, ‘you cannot make things happen; you can only create the circumstances in which something might occur’ (Bogart 2007: 54)".
«Το πρώτο που παρατηρείς αρχίζοντας την εκγύμναση στη μέθοδο των Οπτικών είναι ο βαθμός στον οποίο αναγκάζεσαι να αφήσεις κατά μέρος την προπαρασκευαστική σκέψη, ώστε να οδηγηθείς στην αυτόματη αντίδραση. Καταβάλλεις προσπάθεια για να ισορροπήσεις πολλαπλά ερεθίσματα, βιώνοντας τις συνδέσεις που δημιουργείς με τους άλλους στον χώρο, την ίδια στιγμή που τις δημιουργείς. Κατά την εξάσκηση με τις Οπτικές "συμβαίνουν πράγματα" και, χωρίς να τα έχεις προβλέψει, χρειάζεται να τα αφήσεις να συμβούν, να τα δεις να συμβαίνουν και έπειτα να ανταποκριθείς άμεσα.
Αυτό αποτελεί το βασικό στοιχείο της Οπτικής της κιναισθητικής απόκρισης — μια αφύπνιση της σωματικής και ενστικτώδους σύνδεσης, κατά την οποία νιώθεις την κατάλληλη δράση που πρέπει να αναλάβεις και ανταποκρίνεσαι πριν προλάβεις να αναλογιστείς τις συνέπειες της πράξης σου. Κάποιος περνά δίπλα σου και, χωρίς να το σκεφτείς, τον ακολουθείς, αλλά μόλις κάποιος στην απέναντι πλευρά κάθεται, στρέφεσαι απότομα προς τα εκεί. Όμως, μέσα σε αυτή την φαινομενικά άσχετη αλληλουχία δράσεων, κτίζονται σχέσεις που οδηγούν στην επόμενη κίνηση, έως ότου παιχτούν ολόκληρα μικρά "δράματα" ενστικτώδους πρόθεσης. Αυτό το επίπεδο ανταπόκρισης, τοποθετημένο μέσα στις δομικές συνθήκες της ύπαρξής σου στον χώρο και τον χρόνο, είναι η "μηχανή" που κινεί τη μέθοδο των Οπτικών. Όπως λέει η Bogart: "Δεν μπορείς να κάνεις τα πράγματα να συμβούν· μπορείς μόνο να δημιουργήσεις τις συνθήκες μέσα στις οποίες κάτι ενδέχεται να συμβεί".»
Το απόσπασμα αναδεικνύει τον πυρήνα της Οπτικής της κιναισθητικής απόκρισης [kinaesthetic response], μιας από τις θεμελιώδεις κατηγορίες της μεθόδου των Οπτικών [Viewpoints] της Anne Bogart και της Tina Landau, όπως εκείνες την κωδικοποίησαν στο εγχειρίδιο The Viewpoints Book (2005). Ο/η επιτελεστής/-στρια καλείται να εγκαταλείψει την προπαρασκευαστική σκέψη και να αντιδράσει αυθόρμητα στα ερεθίσματα του χώρου και των συνεργατών του/της, αναπτύσσοντας μια ενστικτώδη σωματική εγρήγορση που προηγείται της διανοητικής επεξεργασίας. Η αρχή «δεν μπορείς να κάνεις τα πράγματα να συμβούν, μπορείς μόνο να δημιουργήσεις τις συνθήκες μέσα στις οποίες κάτι ενδέχεται να συμβεί» συμπυκνώνει τη φιλοσοφία των Οπτικών ως μια μη καθοδηγητική σκηνική παιδαγωγική, η οποία προκρίνει τη συνθήκη της δυνητικότητας έναντι του προδιαγεγραμμένου αποτελέσματος.
Climenhaga, R. (2017). Anne Bogart and SITI Company: Creating the moment. Στο A. Hodge, Actor training (2η εκδ.). London: Routledge, σσ. 295-296.