«[...] Για αρχή, το drag είναι όλες οι τέχνες μαζί. Είναι τέχνη. [...] Υπάρχει απόλυτη ελευθερία να ασχοληθώ και να πειραματιστώ με όποια τέχνη και όσο θέλω. Έτσι έχω την ευκαιρία να (ξανα)ασχοληθώ με τέχνες, με τις οποίες out of drag δεν ασχολούμουν, παρότι το ήθελα, όπως για παράδειγμα το μακιγιάζ. [...] Μέσα από την αναζήτηση τού ποιος είναι ο Mr. Pielle, τελικά φτάνω στην αναζήτηση και της εαυτής μου [...]. Μέσω της μουσικής και του χορού εκφέρω πολιτικό λόγο χωρίς καν να μιλήσω. Ας πούμε, ένα κομμάτι με έντονο πολιτικό χαρακτήρα θεωρώ είναι το "Κανένας Θεός" με δικούς μου στίχους και μουσική. [...]
Όσον αφορά τους drag king, δυστυχώς είναι μια κατηγορία που δεν έχει εξελιχθεί στον ίδιο βαθμό με τις drag queens. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα. [...] Ιστορικά ξεκίνησαν να υπάρχουν την ίδια περίοδο, κατά την οποία εμφανίστηκαν και οι drag queens. [...]»
Στο απόσπασμα ο ντραγκ-κινγκ Mr Pielle [Μίστερ Πιελ] περιγράφει την πρακτική ως σύνθεση τεχνών, όπου η ψιμυθίωση, η μουσική και ο χορός συγκλίνουν στην κατασκευή της σκηνικής περσόνας. Η αναφορά στο πρωτότυπο τραγούδι «Κανένας Θεός», σε δικούς του στίχους και μουσική, τεκμηριώνει το ζωντανό τραγούδι ως αυτοτελές νούμερο του ελληνικού ντραγκ-κινγκ ρεπερτορίου. Ο καλλιτέχνης επισημαίνει επίσης τη μικρότερη ανάπτυξη της ντραγκ-κινγκ σκηνής έναντι της ντραγκ-κουήν, παρά την κοινή ιστορική τους αφετηρία.
Πλαγερά, Μ. (2023, Μάιος-Ιούνιος). Η εξέλιξη της τέχνης του drag: Συνέντευξη με τον drag king Mr Pielle. Η Κόκκινη, φ. 19. kokkini.org...